Srebrenicako Ama

ESANEZINA

Srebrenicaren pathos-a eta bere argazkiak

Todo discurso sobre lo Indecible carece de sentido y de objetivo. Sin embargo, dado que lo Indecible representa un componente secreto de su ser y el discurso su destino, el hombre, a lo largo de su historia, ha desarrollado una estrategia indirecta de discurso mediado sobre lo Indecible. (…) El lenguaje parece insuficiente y carente de sentido; sus metáforas se desmoronan ante la tragedia, de la que la mediación no puede salvarlo; sus símbolos huyen ante la crudeza de la verdad, pareciendo incorrectos. El discurso y el logicismo del lenguaje se revelan como una formalidad superficial. El silencio que queda tras Srebrenica es significativo. Una fotografía de Srebrenica —la fotografía de una mujer con el rostro impasible— priva al espectador de la capacidad de hablar. Esa fotografía, tomada por Almin Zrno, como ninguna otra fotografía ni discurso, refleja únicamente lo indecible sobre Srebrenica.

Esanezinari buruzko diskurtso orok ez du zentzurik eta helbururik. Hala ere, Esanezinak bere izatearen osagai sekretu bat adierazten duenez eta diskurtsoak bere patua, gizakiak, bere historian zehar, Esanezinari buruzko zeharkako diskurtso-estrategia bat garatu du. (…) Hizkuntzak ez dirudi nahikoa eta zentzurik gabea; bere metaforak hondatzen dira tragediaren aurrean, zeinetatik bitartekaritzak ezin baitu salbatu; bere sinboloek ihes egiten dute egiaren gordintasunaren aurrean, okerrak diruditelarik. Hizkuntzaren diskurtsoa eta logizismoa azaleko formalitate gisa agertzen dira. Srebrenicaren ondoren geratzen den isiltasuna esanguratsua da. Srebrenicaren argazki batek — aurpegia soraio duen emakume baten argazkia — hitz egiteko gaitasuna kentzen dio ikusleari. Almin Zrnok ateratako argazki horrek, beste ezein argazki edo diskurtsok ez bezala, Srebrenicari buruz esan ezin dena islatzen du.
Esanezinari buruzko diskurtso orok ez du zentzurik eta helbururik. Hala ere, Esanezinak bere izatearen osagai sekretu bat adierazten duenez eta diskurtsoak bere patua, gizakiak, bere historian zehar, Esanezinari buruzko zeharkako diskurtso-estrategia bat garatu du. (…) Hizkuntzak ez dirudi nahikoa eta zentzurik gabea; bere metaforak hondatzen dira tragediaren aurrean, zeinetatik bitartekaritzak ezin baitu salbatu; bere sinboloek ihes egiten dute egiaren gordintasunaren aurrean, okerrak diruditelarik. Hizkuntzaren diskurtsoa eta logizismoa azaleko formalitate gisa agertzen dira. Srebrenicaren ondoren geratzen den isiltasuna esanguratsua da. Srebrenicaren argazki batek — aurpegia soraio duen emakume baten argazkia — hitz egiteko gaitasuna kentzen dio ikusleari. Almin Zrnok ateratako argazki horrek, beste ezein argazki edo diskurtsok ez bezala, Srebrenicari buruz esan ezin dena islatzen du.

Fehim Hadžimuhamedović-en testua.